Czasami niewinne i pozornie głupie pytanie o paski na zebrze może pobudzić kreatywność ucznia. Oto praca mojego ucznia Dirka na powyższy temat. Miłej lektury!
Historia Dirka
Milion lat temu zebry wyglądały bardzo podobnie do koni. Duże stado powędrowało na północ, a reszta pozostała w Afryce. Na północy padał śnieg, więc jasne zebry miały większe szanse na przetrwanie niż ciemne. Ostatecznie na północy pozostały tylko białe zebry.
W Afryce było dokładnie odwrotnie. Wrogowie polowali na zebry nocą, więc ostatecznie przetrwały tylko czarne zebry. Tak było przez długi czas, aż pewnego dnia na północy pojawiły się niedźwiedzie polarne i zaczęły stanowić dla zebr konkurencję. Niedźwiedzi było coraz więcej, aż w końcu białe zebry uciekły na południe i wróciły do Afryki.
Pewnego dnia ponownie spotkały swoje czarne kuzynki. Na początku miały trudności, ale po pewnym czasie doczekały się potomstwa. Oczywiście ich dzieci miały wszystkie możliwe kombinacje białych i czarnych kolorów, a w stadzie zapanował wielki chaos.
Wer sollte der Anführer der Herde sein? Die weißen Zebras stimmten für das weißeste, und die schwarzen Zebras wählten natürlich das schwärzeste. Am Ende entschied sich die Gemeinschaft für das Zebra mit zwei schwarzen und zwei weißen Streifen, da es das schwärzeste (zweimal) und das weißeste (ebenfalls zweimal) war.
Ten przywódca miał pierwszeństwo przy wyborze partnerek i spłodził najwięcej potomstwa. Po kilku latach coraz więcej zebr miało czarne i białe paski. Paski nie były jeszcze proste ani równoległe, ale z czasem pojawiła się tradycja, że wodzem zawsze zostaje ta zebra, która ma najwięcej pasków. Musiały to jednak być pojedyncze paski – zbyt nieregularne się nie liczyły.
Tysiąc lat później zebry miały już od czterech do dziesięciu pasków, a ich regularność stała się bardzo ważna. Zebra z takim bałaganem na grzbiecie nie miała szans znaleźć sobie partnerki ani partnera. Dwa lub trzy tysiące lat później wszystkie zebry wyglądały już tak, jak wyglądają dziś.
Dlatego zebry mają paski.
Dirk Caspary
